‘De dwerg' is een dramatisch sprookje, gehuld in raadselen, dat eindigt in een tragedie. Of toch niet? De sterren hebben het voorspeld: de dwerg zal de jonge koningin doden. Zij is echter niet bang om te sterven. In haar transparantie bestaat de dood niet. Zij is verbonden met de hemelse krachten; de dwerg met de diepste aardekrachten. Hij is speelbal van zijn begeerte en wordt slachtoffer van zijn gruwelijke daad. Toch groeit dit lied uit tot een verhaal waarin jaloezie, wraak en wroeging uiteindelijk door liefde en mededogen kunnen worden getransformeerd.
De partituur van Der Zwerg is achterin het boek opgenomen.

Uit het nawoord van Bastiaan Baan:
Het gedicht ‘Der Zwerg' van Matthäus von Collin is zo rijk aan beelden en stemmingen, dat iedere zin iets nieuws oproept. Dat is aan de reeks pasteltekeningen, waarin Juke Hudig met weinig middelen heel veel heeft uitgedrukt, letterlijk af te lezen. [...] Niets is vanzelfsprekend in dit gedicht. Ook wanneer je op enkele vragen meent antwoorden te vinden, behoudt het gedicht zijn raadselachtige karakter - en geeft zijn geheimen niet gemakkelijk prijs.