Ieder mens krijgt vroeg of laat met sterven te maken. Toch staat tegenwoordig voor veel mensen het sterven zo ver van hen af, dat er veel vragen leven over het omgaan met stervenden. Wat vroeger van generatie op generatie werd overgedragen, lijkt in deze tijd niet meer zo vanzelfsprekend. We voelen ons hulpeloos omdat we niet meer weten hoe het sterfproces zich voltrekt, en machteloos omdat we niet weten wat we moeten zeggen of doen. We worden geconfronteerd met de grenzen van de medische hulp, maar ook met onze eigen beperkingen, angsten en emoties. En we worden geconfronteerd met vragen over de zin van het leven, zelfs met vragen die de grens van leven en dood overschrijden. Deze uitgave wil een handreiking zijn voor eenieder die in zijn of haar omgeving met stervenden te maken heeft, hetzij als hulpverlener, dan wel als familielid, vriend(in) of andere naaste, en die vanuit zijn of haar beroep, of vanuit een persoonlijke band een metgezel voor de stervende wil zijn.

De profeet
Pastels van Juke Hudig bij het gedicht van Alexandr Poesjkin

Juke Hudig liet zich inspireren door het gedicht ‘De profeet' van de Russische dichter Alexandr Poesjkin (1799-1837). 
Een inwijdingsritueel wordt in beeld gebracht, een pijnlijke en hardvochtige loutering. Een omvormingsproces van uiterlijke naar innerlijke mens.
De dichter sleep zich door de woestijn. Een serafijn houdt hem tegen. De zesvleugelige engel geselt hem én bevrijdt hem op onzachtzinnige wijze van alle leugenachtigheid en onzuiverheid die in hem is.
Wanneer de dichter in de woestenij sterft, spreekt God tot hem en wordt hij als profeet herboren. Gods woord zal hij verbreiden en het mensenhart ermee verzengen.
In dit boek is de oorspronkelijke Russische tekst van ‘De profeet' opgenomen en opnieuw vertaald door Hans Boland, die het gehele oeuvre van A. Poesjkin in het Nederlands vertaalt.